Παναθηναϊκός: Τα «θύματα» που αλλάζουν φανέλες και τα... χέρια που άλλαξαν την ιστορία

Ο Παναθηναϊκός με ονειρικό τρίτο δεκάλεπτο πήρε τη νίκη με 91-69 κόντρα στην Παρτίζαν στο «Telecom Center Athens» για τη 13η αγωνιστικής της EuroLeague.

Οι «πράσινοι» δυσκολεύτηκαν στο πρώτο ημίχρονο, όμως αρκούσε ένα ξέσπασμα από τους Σλούκα και Ναν για να πάρουν την νίκη. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού μοίραζε, ο Αμερικάνος εκτελούσε και έτσι η ομάδα τους κόουτς Αταμάν καθάρισε το παιχνίδι στο τρίτο δεκάλεπτο και είχε ένα εύκολο, όπως εξελίχθηκε βράδυ. 

Το «τσιπάκι» άλλαξε με τον νέο ρόλο του Ναν

Η αλήθεια είναι πως πριν από ένα μήνα ψάχναμε να βρούμε τον λόγο που ο Ναν δεν πλησίαζε τα στάνταρ του. Το ίδιο και ο Εργκίν Αταμάν που βρήκε την λύση. Εδώ και μερικές αγωνιστικές, ο Ναν δεν κατεβάζει την μπάλα, δεν οργανώνει, δεν την έχει καν στα χέρια του για πολύ ώρα. Αυτό το αναλαμβάνει ο Σλούκας και ο Σορτς. Έτσι, ο Αμερικάνος αρκείται στο εκτελεστικό κομμάτι και το αποτέλεσμα είναι να βάζει... ξεκούραστα 20-25 πόντους στην καθισιά του, χωρίς να εκβιάζει προσπάθειες.

Αυτή η αλλαγή μπορεί να μην γεμίζει το μάτι, ωστόσο είναι η πιο σημαντική για το πως οι «πράσινοι» κατάφεραν να γυρίσουν τα αρνητικά αποτελέσματα σε νίκες που μάλιστα είναι κάτι παραπάνω από πειστικές.

Το απίθανο σερί και ο Κώστας Σλούκας που καταρρίπτει την λογική 

Το «τριφύλλι»... εξαφάνισε την Παρτίζαν με ένα αδιανόητο σερί 25-0. Για σχεδόν 10 αγωνιστικά λεπτά η Παρτιζάν δεν είχε καταφέρει να βάλει ούτε ένα πόντο. Κι αν σκεφτούμε πως ένα παρόμοιο σερί του Παναθηναϊκού είχε συμβεί και με την Dubai BC, φαίνεται πως αργά αλλά μεθοδικά, η ομάδα του Αταμάν πιάνει αποδόσεις... Final-4.

Κι όλα τα παραπάνω τα οφείλει σε πολλούς πρωταγωνιστές. Στον Φαρίντ που ήρθε και άλλαξε την ομάδα, γιατί πλέον διαθέτει έναν ψηλό που είναι elite στο pick n roll. Στον Σορτς που βρήκε τον χαμένο του εαυτό (το ίδιο συνέβη και με τον Γκραντ). Στον ανεβασμένο Μήτογλου και τον Ρογκαβόπουλο που ήταν ένα από τα κέρδη της χθεσινής βραδιάς. 

Αλλά κυρίως στον Κώστα Σλούκα. Μπορούμε με ασφάλεια να μιλάμε για έναν all-time πλειμέικερ. Αν όχι τον καλύτερο που είδαμε στα ελληνικά γήπεδα, σίγουρα έναν από τους καλύτερους. Στα 35 του, όχι μόνο ηγείται της ομάδας, αλλά αποτελεί τον παίκτη που με την είσοδο του, μπορεί να αλλάξει ρυθμούς, καταστάσεις και ισορροπίες με την εκτελεστική του ικανότητα και τα passing skills του.